Ilona

Ik merkte dat er wat ruis op de non-verbale communicatielijn zat bij mij en mijn hond Jack. Vroeger heb ik ooit een reading cadeau gehad en ik dacht: wellicht kan dat mij helpen nu om Jack beter te begrijpen. Ik voelde dat er iets was, maar kreeg de vinger er niet helemaal achter. Na wat zoeken kwam ik bij Joyce uit en na wat lezen op de website kon ik eigenlijk niet anders concluderen dan dat dit wel heel erg goed voelde. Ik heb nog wat andere websites bekeken, maar mijn gevoel zei me dat ik bij Joyce moest zijn. Ik stuurde Joyce een mailtje en toen was het zo geregeld.

Wat bleek: ik moet inderdaad niet mijn geduld verliezen en vertrouwen in het proces waar Jack en ik samen doorheen gaan. Joyce bevestigde ook mijn vermoeden dat Jack eigenlijk gewoon heel graag met zijn neus dingen wil doen. Ik heb hem dan ook, na voorheen regelmatig te hebben getwijfeld, opgegeven voor een cursus mantrailen. Het heeft mij in elk geval dat zetje gegeven om weer de volgende stappen te zetten. Voor mijn gevoel stonden we al een tijdje op een kruispunt en wist ik echt niet welke kant ik op moest gaan.

Nu kunnen wij weer vol zelfvertrouwen verder en ik merk dit ook meteen aan Jack. Het wandelen buiten gaat steeds beter en fijner en we hebben elke keer weer meer plezier samen. Dankjewel Joyce!

Lilian (moeder van een zoon, 13 jr.)

Is dit wel nodig?! Was mijn eerste reactie. Dat ging snel over naar, super dat jullie ons deze mogelijkheid geven!

Onze zoon zat in de eerste van het Lentiz en vond moeilijk aansluiting in de klas. Hij worstelde met de overgang van de Basisschool naar het Voortgezet Onderwijs. Dit werd kenbaar gemaakt door ons kind maar werd ook opgemerkt door de leerkrachten van school. En zij kwamen met het voorstel voor een coachingtraject bij Bo Vertelt.

Na een gesprekje met onze puber wilde hij wel gaan wandelen met de hond. Honden vindt hij geweldig, dus dat was geen probleem. Hij zei wel dat hij het even ‘aan ging kijken’. En dat hij niet wist wat hij allemaal zou gaan vertellen tegen die man die hij niet kent! Ik als moeder ging er heel open in en dacht, hij zal er niet slechter van worden. Kijken wat het ons zal brengen.

Vol enthousiasme kwam hij terug na de eerste wandeling met Balou. Vol verhalen en had al zin in de volgende keer. Leuk dat je kind zo enthousiast is. Na iedere wandeling belde of appte Ernst Jan mij met een korte samenvatting en eventuele tips of handigheidjes die we thuis konden doen. Dit heb ik serieus opgepakt en werkte geweldig! Ook ikzelf ben opener en kwetsbaarder geworden naar mijn zoon toe. Wat zoveel inzichten geeft en de band nog sterker maakt.

Kortom, de sessies zijn afgelopen. Wat erg jammer is, want de band die opgebouwd is, is zo leuk. Gelukkig gaan ze elkaar op school vast nog wel eens tegenkomen. Maar niet meer in de 1 op 1 met de honden. Wat een cadeautje hebben wij als gezin gekregen. De stappen die gezet zijn, het groeiproces, de inzichten, de band die nog sterker is geworden.

Dankjewel!

Laura (moeder van een zoon, 13 jr.)

Onze zoon is door zijn autisme sociaal wat onhandig en ervaart de buitenwereld vaak als ingewikkeld. Daarom vindt hij het fijn om met Ernst-Jan te kunnen bespreken waar hij zoal tegenaan loopt. Ik heb een coachingsessie mee mogen maken en ik vond het mooi om te zien hoe Ernst-Jan levelt met een puber, waardoor mijn zoon zich helemaal openstelt.

Hij heeft in het verleden bij een kinderpsycholoog gelopen bij het GGZ en dan is het verschil in interactie goed te zien. Tegenover elkaar in een muf kantoor maakte dat hij uiteindelijk blokkeerde. Wij hadden hem aangemeld voor zijn sombere buien en die zijn uiteraard niet na een paar sessies verdwenen, maar zijn instelling is wel veranderd naar positief. Tijdens de sessie van vorige week, koos hij dan ook bij alle oefeningen het positieve.

We zijn blij en dankbaar dat hij nog even met Ernst-Jan door mag werken.

Bergit

Wat een bijzondere en aangrijpende ervaring om zo’n reading te lezen. Ik was compleet in shock de eerste keer dat ik het las, Joyce heeft mijn hond zo goed beschreven. Bizar gewoon. Inmiddels heb ik al menig traantje gelaten, de spiegel die ik in de reading zie naar mezelf is gewoon gigantisch. En Joyce schrijft de precieze dingen die de juiste snaar raken.

Ik ben er ontzettend blij mee en zal het de komende tijd nog heel vaak lezen. Heel veel dank daarvoor, er is veel duidelijk geworden. Een hele mooie bewustwording voor mij en ik zal er alles aan doen om mijn hond te steunen met de tips die Joyce ons heeft gegeven.

We hebben wat te vieren!

we hebben wat te vieren-

Het was in 2020, het jaar waarin we gevoelsmatig moesten overleven. Een jaar waarin alle eerste keren waren na het verlies van onze dochter Liv. Het jaar waarin we onszelf helemaal opnieuw moesten uitvinden, omdat het leven ons een flinke portie rouwarbeid had gegeven. Daarnaast brak corona uit, kwam er een lockdown en verloor Ernst-Jan de baan die hij nog had naast zijn werk in onze coachpraktijk. Maar gek genoeg was het ondanks al dat tumult ook het jaar van de rust, de stilte en de bezinning. Want juist door het verlies van Liv voelden we sterker dan ooit dat we nog meer aandacht mochten geven aan onze diepste verlangens. En vroeg juist de rouw ons om echt naar binnen te keren en te zijn met alles wat er was.

Nog in ditzelfde jaar besloot Ernst-Jan om fulltime binnen onze coachpraktijk te gaan werken en samen beten we ons vast in een traject om onze SKJ-registratie te behalen. Ook groeide de coachpraktijk met ons mee. Jong en oud mochten we begeleiden naar een ontspannen leven en hun unieke zelf.

Uiteindelijk was het op een zondagochtend eind november dat Joyce voor de tweede keer een gevoel kreeg dat ze eerder niet uit had durven spreken. Maar nu tijdens onze ochtendwandeling met Bo & Balou deed ze dat wel. Haar intuïtie had haar verteld dat we contact op mochten nemen met Irene Glansbeek om haar te laten weten dat we aan haar en aan de toekomst van haar bedrijf Coachen met Honden dachten. We hadden het samen al regelmatig gehad over het opleiden van collega’s, juist omdat we inmiddels zoveel ervaring hadden opgebouwd binnen onze eigen praktijk. Daarom voelde dit ook als een natuurlijke volgende stap.

En wat denk je lieve?! Irene mailde ons terug dat ze diezelfde ochtend ook aan ons had gedacht. Ze was in overweging om haar bedrijf over te dragen. Zo werd er een zaadje geplant vanuit liefde en vertrouwen. We hielden contact, spraken elkaar regelmatig via Zoom en uiteindelijk konden we afgelopen januari samen met Irene en Thérèse Evers proosten op ons nieuwe bedrijf Coachen met Honden.

Zo zie je maar: ondanks het donker was er ook nog ruimte voor het licht. Het was een kwestie van afstemmen, naar binnen keren en elke keer weer de moed en het vertrouwen vinden om een stapje voorwaarts te zetten.

Wij zijn dan ook klaar voor deze nieuwe stap in ons leven en zijn dankbaar voor het vertrouwen dat Irene ons heeft gegeven. Wij zijn overtuigd van de noodzaak van goed opgeleide mensen die samen met hun hond echt begrijpen wat ze doen. Mensen die kunnen afstemmen op de coachee/cliënt, de hond en op zichzelf en vanuit die zuivere basis werken aan het beste resultaat voor de coachee/client. Onze missie is dan ook om goede teams op te leiden die kunnen gaan werken binnen het vak Coachen met Honden. Ons opleidingscentrum en onze coachpraktijk is de plek waar je als mens, ondernemer en verzorger van jouw dier leert om jezelf (energetisch) te verbinden, waar jij je altijd kunt verdiepen in de nieuwste ontwikkelingen en waar je leert werken vanuit vertrouwen.

Wil je gecoacht worden dan ben je welkom in onze Coachpraktijk Bo Vertelt. Wil je opgeleid worden om samen te gaan werken met jouw hond, dan ben je welkom bij ons opleidingscentrum. Beide worden geleid vanuit passie, enthousiasme en vertrouwen.

Het team van Bo Vertelt: Bo, Balou, Joyce en Ernst-Jan

Ernst-Jan en Joyce

Baasjes van Bo en Balou. Hebben een flinke dosis zelfkennis en hebben zich zelf geleerd te leven vanuit liefde.

Mijn persoonlijke spirituele reis

In mijn werk is het inzetten van mijn intuïtie en spiritualiteit voor mij inmiddels heel gewoon. Maar zo gewoon is die intuïtie en spiritualiteit niet altijd geweest in mijn leven. Ik deel graag mijn verhaal, mijn persoonlijke reis met je.

Als kind voelde ik me al anders. Gevoeliger. Alsof ik in verbinding stond met iets onzichtbaars. Die gevoelige kant ontwikkelde ik vooral vanuit angst en onzekerheid. Wat ik voelde was vaak te veel en te groot voor mij als kind. Ik kon er geen woorden aan geven en kon niets met de informatie. Voor mijn ouders ingewikkeld, ze zagen mij bang of verdrietig zijn, maar ik kon niet uitleggen waarom. Pas later kreeg ik door dat anderen dit helemaal niet ervaren. Zij leken nergens ‘last’ van te hebben.

Thuis was alles bespreekbaar. Toch was er geen ruimte voor de emoties die onderwerpen met zich meebrachten. Ik leerde mezelf wel uitspreken, maar leerde niet stilstaan bij wat ik voelde. Met mijn sterk aanwezige gevoeligheid kon ik dus weinig. Ik voelde me alleen in wat ik voelde of wist. Deelde ik met anderen wat ik voelde of wist, kwam er altijd een weerwoord. Nooit was het ‘gewoon’ oké. Altijd kwam er een ‘ja, maar’, een onderzoek, de wetenschap. Ik sprak me steeds minder uit.

Ik voelde me onbegrepen, anders. Kennis vanuit boeken sla ik moeizaam op. Maar als ik ervaar, als ik voel, wéét ik de antwoorden. Ik paste niet in mijn omgeving, dus paste ik mij aan naar mijn omgeving. Leefde hoe ik dacht dat het hoorde, hoe anderen het deden. Ik leefde het leven van een ander.

Terug naar voelen en intuïtie

Rond mijn puberteit ontstonden er problemen in ons gezin. Het faillissement van mijn vaders bedrijf joeg hem in een alcoholverslaving. Hij was vooral bezig met overleven. Ik gaf mezelf toen de taak om continu de zorg voor anderen op me te nemen en verloor mezelf daarin. Ik zorgde voor iedereen, maar vergat te zorgen voor mijzelf.

Tijdens mijn opleiding tot coach met honden, in 2015, herontdekte ik mijn intuïtieve kant. Ik leerde mezelf en mijn behoeftes begrijpen, ontdekte wat ik allemaal kon met die gevoelige kant. Maar dat uitspreken? Wow, dat was nog te spannend. Wat zouden anderen denken? Stukje bij beetje hervond ik mezelf en kwam weer in contact met mijn ziel, met de Joyce die ik weggedrukt had. In het werken met de honden mocht ik terug naar mijn gevoel.

“Stukje bij beetje hervond ik mezelf en kwam weer in contact met mijn ziel, de Joyce die ik weggedrukt had.”

Een bijzondere wake-up call

In 2019 bleek ik totaal onverwacht zwanger. Jaren eerder hoorden we dat de kans op een natuurlijke zwangerschap 1 op 1 miljoen was. Toch was ik niet verbaasd over de positieve test. Ik wist het. Ik heb altijd gevoeld dat er een meisje zou komen. Waarom? Geen idee, ik wist het gewoon. Al voelde ik twijfel om te testen. Iemand met meer kennis had mij verteld dat het niet zomaar kon, dus waarom zou mijn gevoel kloppen?

De zwangerschap en de geboorte van Liv waren letterlijk een schop onder mijn kont. Dat kleine mensje in mijn buik kletste met mij. Vanaf tien weken was er een verbinding tussen haar en mij die zich niet in woorden laat vangen. Het was magisch!

Bij de twintigwekenecho bleek Liv geen humaan leven te kunnen leiden. We moesten afscheid nemen van ons kleine meisje, onze grootste liefde ooit. Een week later kwam ze stil ter wereld. Daar in het ziekenhuisbed, met haar in mijn armen, beloofde ik zowel Ernst-Jan als Liv dat ik nooit meer zou twijfelen aan mezelf. Liv was het bewijs dat er meer is tussen hemel en aarde. Zij bracht een boodschap van liefde, ook al was haar verliezen traumatisch. Na haar overlijden gooide ik mijn spiritualiteit open, ineens was er ruimte. Ik gaf readings voor honden en startte de opleiding mediumschap. Ik kon niet langer zwijgen.

“Liv bracht een boodschap van liefde, ook al was haar verliezen traumatisch.”

Nieuwsgierig naar meer

Mijn spirituele kant ontdekte ik bij een medium, bij wie ik een tweedaagse cursus intuïtie volgde. In deze twee dagen leerde ik de kracht van mediteren, het contact maken met spirit en ontdekte ik dat hetgeen ik zag, voelde en hoorde ook echt klopte. Door de veilige en liefdevolle begeleiding van Elles kon ik zien dat wat ik kon echt was. Ik was niet gek! Voor de allereerste keer stond ik weer helemaal in verbinding met mijn ziel. Tegelijk had ik daar ook werk te doen. Mocht ik leren om afstand te bewaren van de pijn van de ander. Ik mocht leren dat de pijn van een ander niet mijn verantwoordelijkheid was. Het had tijd nodig. Het mocht zich ontwikkelen. Maar inmiddels zet ik mijn spirituele kant in als kracht.

Op dit moment volg ik de opleiding mediumschap bij Janneke Leber. Janneke is nuchter en heeft enorm veel humor. Heerlijk, want ik ben zelf behoorlijk nuchter. Les krijgen van iemand die het aardse en het spirituele naast elkaar laat bestaan past dan ook goed. Ik leer verwoorden wat ik zie, voel en ervaar. Door veel te oefenen in een grote groep doe ik de nodige kennis en ervaring op. Ik leer vertrouwen op dat wat spirit me laat zien, waardoor ik nu op zielsniveau kan gaan werken.

Je intuïtieve en spirituele gaven inzetten, betekent niet dat je alle vragen kunt beantwoorden. Spirit geeft geen antwoord op ons waarom. Spirit laat zien dat het leven draait om vertrouwen en liefde. Dat leerde ik van Liv. Soms is er geen antwoord, behalve die intense, bijzonder grootse liefde.

Nieuwsgierig naar wat ik voor je kan betekenen? Een consult boeken? Kijk snel op de pagina mediumschap consulten.

Volg ons:

Online_Training_Spiegelen_met_je_hond

Joyce

Baasje van Balou & Beer, echtgenoot van Ernst-Jan. Leeft vanuit haar hart, wordt heel gelukkig van salsa dansen en je kunt haar wakker maken voor een patatje mayo.

Rianne

Het consult heeft meer bij me losgemaakt dan dat ik in eerste instantie dacht. Joyce haar boodschap was “sta jezelf toe om jezelf te voeden met liefde ?”. Sinds het consult heb ik veel gedacht aan deze boodschap en ik voel me nu op sommige momenten zo overladen met liefde van de mensen op me heen. Elk consult dat ik met Joyce heb gehad heeft mij weer iets meer uit m’n hoofd gekregen en iets meer laten voelen.

Francis

Ontzettend bedankt voor de reading. Ik was heel benieuwd en ook nieuwsgierig. Toen ik het las moest ik gewoon huilen en vond het zo fijn om eens van Lucca te horen hoe het nu zit. Ze is vertrouwen, dat voel ik ook en met de juiste hulp (grenzen) gaat het helemaal goed komen. 

Manon

De reading heeft me geraakt. Mooie tips, die ik uiteraard gelijk heb toegepast. Waaronder daar waar ik Beer in het begin overprikkelde, mag hij nu juist weer erop uit. De natuur in, samen. Mede door je reading is ‘de druk/controle’ eraf bij mij. Beer ervaart nu zoveel vrijheid. Dankjewel!

Item toegevoegd aan winkelwagen.
0 items - 0,00