Welkom lieve beer!

Welkom lieve beer!

We hadden het er al vaker over gehad, een nieuw teamlid. De behoefte was groot, maar vooral Joyce voelde niet de ruimte voor een pup. Wel gingen we vast op onderzoek uit. Want welk ras zou er het beste bij ons passen? We volgden ons vertrouwen. De juiste pup zou op het juiste moment komen. En toch waren we verrast: we hadden nooit gedacht dat de pup in ons leven zou komen op het moment dat Bo er nog zou zijn. Op de ochtend dat we van de dierenarts te horen krijgen dat het niet goed zit met Bo, krijgt Joyce direct de boodschap “nieuw leven” binnen.

In de afgelopen jaren hebben we veel opgebouwd en onszelf ontwikkeld. Dat zorgde ervoor dat we
inmiddels een succesvolle coachpraktijk en het opleidingscentrum samen runnen. We bouwden een
groot netwerk op en sloten veel nieuwe vriendschappen. Maar tussen als deze mooie stappen door was er ook afscheid en verlies. Vaak ook levend verlies. Verlies in vriendschappen na het overlijden van Liv. Verlies in het voorzichtig afscheid nemen van het idee dat wij nog een kind zullen krijgen, maar ook verlies omdat de moeder van Joyce dementerend is en we steeds opnieuw afscheid nemen van een stukje van haar. En nu moesten we, na die mededeling van de dierenarts, ook nog bewust de laatste fase in met Bo. Dus tja... die term “nieuw leven” voelden we wel. Diezelfde ochtend opende Joyce Marktplaats en daar zag ze een nestje met precies de kruising die we wilden. En er waren drie reutjes beschikbaar! Joyce mailde de eigenaren en een week later mochten we kennis komen maken.

Voorafgaand aan ons bezoek voelde Joyce in op de foto’s van deze pups, om zo een eerste indruk te krijgen van hun karakters. Eén pup was duidelijk niet voor ons bestemd. Nieuwsgierig naar de overgebleven pups vertrokken we op een vroege zaterdagochtend naar Zuidermeer. Daar maakten we kennis met Winnie, de moeder van de pups, en werd al duidelijk hoe liefdevol en vol vertrouwen deze pups werden grootgebracht. Al snel mochten we plaats nemen in de bak van de pups en lieten we het aan hen over of er contact gemaakt zou worden. Bij Ernst kwamen er een paar pups langs, waaronder één van de reutjes. Eén pup kwam naar Joyce toe en bleef bij haar totdat ze zelf de bak verliet. Dat reutje was Beer! Beer is een slim, ondeugend en grappig hondje. Ontzettend liefdevol. Samenzijn is voor hem belangrijk. Werken in de praktijk met coachees is dus echt iets voor hem. Hij heeft tijd nodig om te groeien (voor ons een signaal dat we hem begrenzen, is zijn will to please) en hij is behoedzaam, wat zich uit als hij nieuwe mensen ontmoet. Dan heeft hij het nodig om op zijn voorwaarden contact te maken.

Op 7 mei hebben we Beer opgehaald en geïntroduceerd bij Bo en Balou. Inmiddels zijn ze aan elkaar
gewend! Beer brengt ons (naast slapeloze nachten 😉) enorm veel plezier. We hebben in tijden niet
zoveel gelachen als nu om hem. Hij is zo dapper en ondernemend dat hij op dag 4 al de sloot in holde, ontdekt heeft dat je met water kunt spelen en zijn neus volgt richting de boodschappenkrat, om er vervolgens met de smeerworst vandoor te gaan. Beer is een echte boef. Dat belooft nog wat de komende jaren 😊.

Het team van Bo Vertelt: Bo, Balou, Joyce en Ernst-Jan

Ernst-Jan en Joyce

Baasjes van Bo en Balou. Hebben een flinke dosis zelfkennis en hebben zich zelf geleerd te leven vanuit liefde.

Bergit

Wat een bijzondere en aangrijpende ervaring om zo’n reading te lezen. Ik was compleet in shock de eerste keer dat ik het las, Joyce heeft mijn hond zo goed beschreven. Bizar gewoon. Inmiddels heb ik al menig traantje gelaten, de spiegel die ik in de reading zie naar mezelf is gewoon gigantisch. En Joyce schrijft de precieze dingen die de juiste snaar raken.

Ik ben er ontzettend blij mee en zal het de komende tijd nog heel vaak lezen. Heel veel dank daarvoor, er is veel duidelijk geworden. Een hele mooie bewustwording voor mij en ik zal er alles aan doen om mijn hond te steunen met de tips die Joyce ons heeft gegeven.

We hebben wat te vieren!

we hebben wat te vieren-

Het was in 2020, het jaar waarin we gevoelsmatig moesten overleven. Een jaar waarin alle eerste keren waren na het verlies van onze dochter Liv. Het jaar waarin we onszelf helemaal opnieuw moesten uitvinden, omdat het leven ons een flinke portie rouwarbeid had gegeven. Daarnaast brak corona uit, kwam er een lockdown en verloor Ernst-Jan de baan die hij nog had naast zijn werk in onze coachpraktijk. Maar gek genoeg was het ondanks al dat tumult ook het jaar van de rust, de stilte en de bezinning. Want juist door het verlies van Liv voelden we sterker dan ooit dat we nog meer aandacht mochten geven aan onze diepste verlangens. En vroeg juist de rouw ons om echt naar binnen te keren en te zijn met alles wat er was.

Nog in ditzelfde jaar besloot Ernst-Jan om fulltime binnen onze coachpraktijk te gaan werken en samen beten we ons vast in een traject om onze SKJ-registratie te behalen. Ook groeide de coachpraktijk met ons mee. Jong en oud mochten we begeleiden naar een ontspannen leven en hun unieke zelf.

Uiteindelijk was het op een zondagochtend eind november dat Joyce voor de tweede keer een gevoel kreeg dat ze eerder niet uit had durven spreken. Maar nu tijdens onze ochtendwandeling met Bo & Balou deed ze dat wel. Haar intuïtie had haar verteld dat we contact op mochten nemen met Irene Glansbeek om haar te laten weten dat we aan haar en aan de toekomst van haar bedrijf Coachen met Honden dachten. We hadden het samen al regelmatig gehad over het opleiden van collega’s, juist omdat we inmiddels zoveel ervaring hadden opgebouwd binnen onze eigen praktijk. Daarom voelde dit ook als een natuurlijke volgende stap.

En wat denk je lieve?! Irene mailde ons terug dat ze diezelfde ochtend ook aan ons had gedacht. Ze was in overweging om haar bedrijf over te dragen. Zo werd er een zaadje geplant vanuit liefde en vertrouwen. We hielden contact, spraken elkaar regelmatig via Zoom en uiteindelijk konden we afgelopen januari samen met Irene en Thérèse Evers proosten op ons nieuwe bedrijf Coachen met Honden.

Zo zie je maar: ondanks het donker was er ook nog ruimte voor het licht. Het was een kwestie van afstemmen, naar binnen keren en elke keer weer de moed en het vertrouwen vinden om een stapje voorwaarts te zetten.

Wij zijn dan ook klaar voor deze nieuwe stap in ons leven en zijn dankbaar voor het vertrouwen dat Irene ons heeft gegeven. Wij zijn overtuigd van de noodzaak van goed opgeleide mensen die samen met hun hond echt begrijpen wat ze doen. Mensen die kunnen afstemmen op de coachee/cliënt, de hond en op zichzelf en vanuit die zuivere basis werken aan het beste resultaat voor de coachee/client. Onze missie is dan ook om goede teams op te leiden die kunnen gaan werken binnen het vak Coachen met Honden. Ons opleidingscentrum en onze coachpraktijk is de plek waar je als mens, ondernemer en verzorger van jouw dier leert om jezelf (energetisch) te verbinden, waar jij je altijd kunt verdiepen in de nieuwste ontwikkelingen en waar je leert werken vanuit vertrouwen.

Wil je gecoacht worden dan ben je welkom in onze Coachpraktijk Bo Vertelt. Wil je opgeleid worden om samen te gaan werken met jouw hond, dan ben je welkom bij ons opleidingscentrum. Beide worden geleid vanuit passie, enthousiasme en vertrouwen.

Het team van Bo Vertelt: Bo, Balou, Joyce en Ernst-Jan

Ernst-Jan en Joyce

Baasjes van Bo en Balou. Hebben een flinke dosis zelfkennis en hebben zich zelf geleerd te leven vanuit liefde.

Mijn persoonlijke spirituele reis

In mijn werk is het inzetten van mijn intuïtie en spiritualiteit voor mij inmiddels heel gewoon. Maar zo gewoon is die intuïtie en spiritualiteit niet altijd geweest in mijn leven. Ik deel graag mijn verhaal, mijn persoonlijke reis met je.

Als kind voelde ik me al anders. Gevoeliger. Alsof ik in verbinding stond met iets onzichtbaars. Die gevoelige kant ontwikkelde ik vooral vanuit angst en onzekerheid. Wat ik voelde was vaak te veel en te groot voor mij als kind. Ik kon er geen woorden aan geven en kon niets met de informatie. Voor mijn ouders ingewikkeld, ze zagen mij bang of verdrietig zijn, maar ik kon niet uitleggen waarom. Pas later kreeg ik door dat anderen dit helemaal niet ervaren. Zij leken nergens ‘last’ van te hebben.

Thuis was alles bespreekbaar. Toch was er geen ruimte voor de emoties die onderwerpen met zich meebrachten. Ik leerde mezelf wel uitspreken, maar leerde niet stilstaan bij wat ik voelde. Met mijn sterk aanwezige gevoeligheid kon ik dus weinig. Ik voelde me alleen in wat ik voelde of wist. Deelde ik met anderen wat ik voelde of wist, kwam er altijd een weerwoord. Nooit was het ‘gewoon’ oké. Altijd kwam er een ‘ja, maar’, een onderzoek, de wetenschap. Ik sprak me steeds minder uit.

Ik voelde me onbegrepen, anders. Kennis vanuit boeken sla ik moeizaam op. Maar als ik ervaar, als ik voel, wéét ik de antwoorden. Ik paste niet in mijn omgeving, dus paste ik mij aan naar mijn omgeving. Leefde hoe ik dacht dat het hoorde, hoe anderen het deden. Ik leefde het leven van een ander.

Terug naar voelen en intuïtie

Rond mijn puberteit ontstonden er problemen in ons gezin. Het faillissement van mijn vaders bedrijf joeg hem in een alcoholverslaving. Hij was vooral bezig met overleven. Ik gaf mezelf toen de taak om continu de zorg voor anderen op me te nemen en verloor mezelf daarin. Ik zorgde voor iedereen, maar vergat te zorgen voor mijzelf.

Tijdens mijn opleiding tot coach met honden, in 2015, herontdekte ik mijn intuïtieve kant. Ik leerde mezelf en mijn behoeftes begrijpen, ontdekte wat ik allemaal kon met die gevoelige kant. Maar dat uitspreken? Wow, dat was nog te spannend. Wat zouden anderen denken? Stukje bij beetje hervond ik mezelf en kwam weer in contact met mijn ziel, met de Joyce die ik weggedrukt had. In het werken met de honden mocht ik terug naar mijn gevoel.

“Stukje bij beetje hervond ik mezelf en kwam weer in contact met mijn ziel, de Joyce die ik weggedrukt had.”

Een bijzondere wake-up call

In 2019 bleek ik totaal onverwacht zwanger. Jaren eerder hoorden we dat de kans op een natuurlijke zwangerschap 1 op 1 miljoen was. Toch was ik niet verbaasd over de positieve test. Ik wist het. Ik heb altijd gevoeld dat er een meisje zou komen. Waarom? Geen idee, ik wist het gewoon. Al voelde ik twijfel om te testen. Iemand met meer kennis had mij verteld dat het niet zomaar kon, dus waarom zou mijn gevoel kloppen?

De zwangerschap en de geboorte van Liv waren letterlijk een schop onder mijn kont. Dat kleine mensje in mijn buik kletste met mij. Vanaf tien weken was er een verbinding tussen haar en mij die zich niet in woorden laat vangen. Het was magisch!

Bij de twintigwekenecho bleek Liv geen humaan leven te kunnen leiden. We moesten afscheid nemen van ons kleine meisje, onze grootste liefde ooit. Een week later kwam ze stil ter wereld. Daar in het ziekenhuisbed, met haar in mijn armen, beloofde ik zowel Ernst-Jan als Liv dat ik nooit meer zou twijfelen aan mezelf. Liv was het bewijs dat er meer is tussen hemel en aarde. Zij bracht een boodschap van liefde, ook al was haar verliezen traumatisch. Na haar overlijden gooide ik mijn spiritualiteit open, ineens was er ruimte. Ik gaf readings voor honden en startte de opleiding mediumschap. Ik kon niet langer zwijgen.

“Liv bracht een boodschap van liefde, ook al was haar verliezen traumatisch.”

Nieuwsgierig naar meer

Mijn spirituele kant ontdekte ik bij een medium, bij wie ik een tweedaagse cursus intuïtie volgde. In deze twee dagen leerde ik de kracht van mediteren, het contact maken met spirit en ontdekte ik dat hetgeen ik zag, voelde en hoorde ook echt klopte. Door de veilige en liefdevolle begeleiding van Elles kon ik zien dat wat ik kon echt was. Ik was niet gek! Voor de allereerste keer stond ik weer helemaal in verbinding met mijn ziel. Tegelijk had ik daar ook werk te doen. Mocht ik leren om afstand te bewaren van de pijn van de ander. Ik mocht leren dat de pijn van een ander niet mijn verantwoordelijkheid was. Het had tijd nodig. Het mocht zich ontwikkelen. Maar inmiddels zet ik mijn spirituele kant in als kracht.

Op dit moment volg ik de opleiding mediumschap bij Janneke Leber. Janneke is nuchter en heeft enorm veel humor. Heerlijk, want ik ben zelf behoorlijk nuchter. Les krijgen van iemand die het aardse en het spirituele naast elkaar laat bestaan past dan ook goed. Ik leer verwoorden wat ik zie, voel en ervaar. Door veel te oefenen in een grote groep doe ik de nodige kennis en ervaring op. Ik leer vertrouwen op dat wat spirit me laat zien, waardoor ik nu op zielsniveau kan gaan werken.

Je intuïtieve en spirituele gaven inzetten, betekent niet dat je alle vragen kunt beantwoorden. Spirit geeft geen antwoord op ons waarom. Spirit laat zien dat het leven draait om vertrouwen en liefde. Dat leerde ik van Liv. Soms is er geen antwoord, behalve die intense, bijzonder grootse liefde.

Nieuwsgierig naar wat ik voor je kan betekenen? Een consult boeken? Kijk snel op de pagina zielsconsult.

Volg ons:

Bo_Vertelt_Joyce

Joyce

Baasje van Bo en Balou, echtgenoot van Ernst-Jan. HSP’er , wordt heel gelukkig van salsa dansen en je kunt haar wakker ‘s nachts maken voor een patatje mayo.

Rianne

Het consult heeft meer bij me losgemaakt dan dat ik in eerste instantie dacht. Joyce haar boodschap was “sta jezelf toe om jezelf te voeden met liefde 🤍”. Sinds het consult heb ik veel gedacht aan deze boodschap en ik voel me nu op sommige momenten zo overladen met liefde van de mensen op me heen. Elk consult dat ik met Joyce heb gehad heeft mij weer iets meer uit m’n hoofd gekregen en iets meer laten voelen.

Francis

Ontzettend bedankt voor de reading. Ik was heel benieuwd en ook nieuwsgierig. Toen ik het las moest ik gewoon huilen en vond het zo fijn om eens van Lucca te horen hoe het nu zit. Ze is vertrouwen, dat voel ik ook en met de juiste hulp (grenzen) gaat het helemaal goed komen. 

Manon

De reading heeft me geraakt. Mooie tips, die ik uiteraard gelijk heb toegepast. Waaronder daar waar ik Beer in het begin overprikkelde, mag hij nu juist weer erop uit. De natuur in, samen. Mede door je reading is ‘de druk/controle’ eraf bij mij. Beer ervaart nu zoveel vrijheid. Dankjewel!

Charlotte

Zelf-liefde, rust, vertouwen, loslaten, dit zijn misschien wel de sleutelwoorden die jullie mij weer hebben geleerd te voelen. Ik kan niet in genoeg woorden uitdrukken hoeveel dit voor mij betekent. Zo dankbaar voor het leerproces om met hsp te kunnen leven, het als kracht te zien en daarbij ook nog de rust kunnen bewaren met alles wat op mij afkomt gedurende de dag.  Ik heb zo’n goed gevoel gekregen toen we voor het allereerst elkaar ontmoette, en dat gevoel is er nog steeds. 

Regelmatig denk ik terug naar de sessies, sommige zwaar, sommige luchtig en sommige reflecterend (wat vrij heavy was, vooral omdat Bo, Balou of Pien aan het spiegelen was. Honden kun je niet manipuleren. Die ‘vertellen’ de waarheid).

Ik vond het een heel fijn half jaar dat ik begeleid ben door jullie en ik ben trots op mezelf op wat ik geleerd heb en nog steeds toepas in het dagelijks leven. 

Lieve allemaal, super bedankt voor wat jullie voor mij hebben gedaan.

To heal

you have to 

get to the root

of the wound

and kiss it all the way up 

– Rupi Kaur – 

Dominque

Waar ben ik? Zo kwam ik binnen, de eerste sessie bij Joyce en Co-coach Pien. In mijzelf gekeerd, letterlijk kapotgaande van de spanning en zenuwen voor de eerste sessie, snakkend naar antwoorden of oplossingen voor mijn problemen. Zodra ik een stap naar binnen deed in de praktijkruimte was Pien daar die mijn energie direct spiegelde, bleef blaffen en onrustig bleef drentelen. Direct bij binnenkomst moest ik in mijzelf keren (dit licht ik verder niet toe, dit moet je als nieuwe coachee puur ervaren). Het was voor mij de eerste stap en deur die ik open deed naar mijzelf, naar mijn gevoel. Ik zou zoveel willen delen over de sessies, maar mijn woorden zullen het tekort doen.

Ik heb dit prachtige traject in een versneld tempo gevolgd omdat mijn lichaam en dierbaren ondertussen ook leden aan de gevolgen van mijn (psychische) mindset. Joyce, die dit al aanvoelde tijdens onze snuffel-call, haakte daar perfect op in met haar persoonlijke trajectvoorstel voor mij.

Na een enorme heftige eerste sessie kwam er ontzettend veel bij mij los, maar naarmate de sessies verstreken en er elke sessie weer nieuwe aspecten en aannames los kwamen, werd er ook weer iets heel erg moois gemaakt, namelijk;
ik, mijzelf, mijn gevoel, mijn hart, mijn puurheid, mij.

En jeetje, haar was ik écht al een hele tijd kwijt!
En dat was letterlijk mijn grootste hulpvraag tijdens de eerste sessie.

Waar ben ik gebleven…?

Het hoe is niet meer belangrijk, dat heb ik nu geleerd.

Ik heb mij terug en dat telt!

Item toegevoegd aan winkelwagen.
0 items - 0,00