Wat je als partner moet weten over hoogsensitiviteit

Inmiddels is het alweer 10 jaar geleden dat ik Joyce zag lopen op het strand van Curaçao. Ik woonde en werkte voor een aantal maanden op dat heerlijke eiland en was blij verrast dat Joyce op een avond een drankje kwam drinken bij mij aan de bar. Daar in het Caribisch gebied begon onze reis naar een prachtige en liefdevolle relatie. En wat een verandering heeft zij doorgemaakt de laatste jaren, nadat ze erachter kwam en is gaan accepteren dat zij een hoogsensitief persoon (HSP) is! Wist je dat één op de vijf personen hoogsensitief is?

Het klinkt zwaar als ik schrijf dat Joyce een HSP’er is, maar het tegenovergestelde is waar: ik vind haar vooral heel mooi en bijzonder als persoon juist door haar eigenschappen. Het is voor mij heel waardevol en leerzaam om van dichtbij haar ontdekkingsreis mee te maken. Daarnaast heb ik zelf geleerd hoe om te gaan met haar kwaliteiten, grenzen en emoties. Omdat niet alle partners de reis op deze manier ervaren en soms wellicht moeite hebben om ermee om te gaan, heb ik voor jou (als partner van een HSP’er) vijf handige tips;

  1. Een HSP'er voelt heel goed (onderliggende) emoties van anderen aan en kan dit vaak moeilijk doseren. Beelden en geluiden komen intenser binnen. Kijk daarom niet raar op als je partner aangeeft niet graag naar het journaal te kijken of de krant te lezen; zij vermijden liever dit soort prikkels.
  2. Een HSP'er houdt van duidelijkheid, weten waar hij/zij aan toe is. Wees daarom duidelijk en laat dingen niet teveel op zijn beloop, dat veroorzaakt ontrust.
  3. Een HSP’er kan enorm pieken in bijvoorbeeld werk, opdrachten uitvoeren en enorm veel werk verzetten in een korte tijd. Daarna komt vaak een dip die zich uit in vermoeidheid en/of lichamelijke klachten. Help hem of haar de juiste balans te vinden tussen in- en ontspanning.
  4. Een HSP’er kan op familieaangelegenheden, feestjes of bijv. een festival overprikkeld raken door alle indrukken, sociale verwachtingen en prikkels. Deze (over)prikkeling zorgt ervoor dat ze ergens moeten kunnen ontladen. Geef hem of haar de ruimte om dat te doen door bijvoorbeeld niet van het ene naar het andere feestje te hoppen.
  5. Een HSP’er kan het gevoel hebben dat hij of zij niet goed in woorden kan omschrijven wat ze ervaren. Vaak zit het hoofd zo vol gedachten en woorden dat ze niet weten waar ze moeten beginnen. Luister zonder oordeel en stel vragen over wat voor jou niet duidelijk is. Ze ontwikkelen daardoor het vertrouwen dat ze alles kunnen en mogen uitspreken.

Hopelijk helpen bovenstaande tips je als partner om met bepaalde situaties om te gaan. Sowieso is een belangrijk onderdeel in dit alles de communicatie – spreek verwachtingen en behoeftes naar elkaar uit en ga een confrontatie niet uit de weg. Daarnaast levert een relatie met een HSP’er mij zoveel meerwaarde op, hopelijk ervaar jij dat ook zo!

Dingen die ik in Joyce bewonder (en waar ik soms misschien zelfs een beetje jaloers op ben) zijn:

  • Het feilloos aanvoelen bij wie ze zich kan openstellen en (soms onbewust) weten welke richting zij op wil in het leven.
  • Het verbonden zijn met alles wat leeft, inclusief dieren en natuur! Die verbondenheid zorgt voor een intenser contact met de mensen en/of dieren met wie ze verbonden is.
  • Het intenser leven; als ze de rust en ontspanning heeft en toelaat is haar empathische vermogen bizar groot.
  • Ze is zachtaardig, dienstbaar en kan voelen wat er in bepaalde situaties nodig is, zelfs zonder daar verbaal iets over te zeggen.

Ik ben me ervan bewust dat ik getrouwd ben met een heel authentiek persoon, met prachtige eigenschappen die soms om wat ruimte vragen. Ruimte om te ontdekken hoe ze deze eigenschappen in kan zetten in haar leven en in onze praktijk.

Vertel eens, waaraan merk jij dat jouw partner HSP'er is?

Wil jij meer weten over HSP en leren hoe je alle prikkels kunt doseren? Neem dan contact op met Joyce voor een afspraak.

Ernst-Jan

Ernst-Jan van Wijk

Ernst-Jan van Wijk

Baasje van Bo en Balou, echtgenoot van Joyce. Leeft vanuit onvoorwaardelijke liefde. Is dol op buitensportactiviteiten en je kunt hem ‘s nachts wakker maken voor M&M’s.

Een moeder van een dochter van 10 jr.

Ik ben eind vorig jaar bij Joyce en Ernst terecht gekomen met een hulpvraag voor mijn dochter. Er waren diverse grote zaken die privé bij ons thuis speelden. Hierdoor zat haar hoofd veel te vol en dit ging mis in combinatie met haar extreme vorm van perfectionisme in alles wat ze doet. Van dit perfectionisme had ze vooral op school veel last. Alleen een tien voor een proefwerk was goed genoeg. Een 9 betekende dat je iets fout had gedaan. Het was zelfs zo erg dat ze een schoolvakantie vaak ziek op de bank begon omdat ze zichzelf weer overwerkt had op school. Want een fout maken kon echt niet!

Wat coachpraktijk Bo Vertelt in een half jaar heeft kunnen bereiken met haar is echt verbazingwekkend. M’n dochter kan nu veel beter omgaan met de druk op school. Een 7 als cijfer is ook goed! Wanneer er nu een vraag voorbij komt in de klas waar ze geen antwoord op weet denkt ze aan Bo en Balou. Dit geeft haar een gevoel van rust in plaats van paniek wat ze vroeger altijd voelde bij dat soort situaties. Ook heeft ze meer zelfvertrouwen gekregen, kan ze nu grenzen stellen en is ze vaker lief voor zichzelf. Een prachtig resultaat! Van de sessies heeft m’n dochter vaak genoten. Meestal vond het namelijk buiten plaats, met je blote voeten in het gras, rennend door het bos of chillend langs de waterkant. En terwijl de onderwerpen aanstippen die zo belangrijk waren om te bespreken.

Het is mooi hoeveel tijd en aandacht Joyce en Ernst in een traject stoppen. En er was vertrouwen, alles mocht er zijn en gezegd worden. Het mooiste is denk ik wel de passie die Joyce en Ernst hebben waardoor er ook eigenlijk niks anders dan een prachtig eindresultaat geboekt kon worden.

Gerhard & Annemieke

Hierbij het antwoord op jullie vraag “hoe hebben jullie het traject ervaren dat jullie dochter (20 jr.) bij Bo Vertelt heeft gehad.”

Het eerste wat in ons opkomt is dat het voor haar een goede plek is geweest om uit te zoeken wie ze zelf is temidden van alles wat er in haar leven is.

Ze is heel betrokken op alles wat er om haar heen gebeurt. Dat is een mooie sociale en zorgzame kant. En het risico daarvan is dat ze zichzelf kwijt raakt.

Je kunt ook zeggen, in een fase van haar leven waarin ze snel volwassen wordt, gaat studeren, verantwoordelijkheid neemt in zorg voor mensen, een relatie krijgt, komt ze zichzelf tegen en is het nodig dat ze haar eigen grenzen onderzoekt.

Ik denk dat ‘eigen ruimte bewaken’ in de oefeningen bij jullie vaak aan de orde was, en ook: wat wil ik eigenlijk zelf.

Dat nagaan bij jezelf, in je lijf, heeft ze geoefend, en de honden zijn dan prachtige spiegels voor haar gedrag.

Ik vind dat jullie een hele mooie methode hebben om met mensen te werken en dat jullie dat op een persoonlijk betrokken manier doen. Jullie hebben haar goed gezien, begrepen en haar veiligheid geboden om te komen met wat er is.

Ik ben er blij mee wat  onze dochter van jullie heeft kunnen leren!

Als christen vind ik het kloppend om te ontdekken dat ‘jij de wereld niet hoeft te redden’ want er is een God die dat doet, en dat het OK is om je naaste lief te hebben, maar daarbij jezelf niet voorbij te hollen: heb je naast lief als jezelf. Dat laatste is de gezonde basis.

Social media: een zegen of een vloek?

social media; een vloek of een zegen?

Bij het opzetten van een bedrijf hoort ook het zichtbaar maken via online kanalen. We zijn daarom vorig jaar begonnen met het opzetten van de website, waarin we onze visie delen en uitleg geven over ons coach vak en het werken met onze honden als co-coach. Daarnaast hebben we onze Social Mediakanalen ingericht (Instagram en Facebook). Op deze platforms laten we zien wie wij zijn en wat we doen met Bo Vertelt, bijvoorbeeld door het delen van onze wekelijkse update en inspirerende content.

De social media blijken toch nog wel een dingetje te zijn, want inmiddels kun je als bedrijf niet meer zonder. Maar of het nu altijd zo prettig is om alles via deze manier te doen is nog maar de vraag. Begrijp me niet verkeerd: het is leuk om hierop actief te zijn, maar het kost tegelijkertijd heel veel tijd. Dat mensen ons inspirerend noemen en ons graag volgen is heel erg tof, maar zorgt er ook voor dat we continue bezig zijn met wat we met onze volgers kunnen delen. Ons werk is namelijk erg privacygevoelig, waardoor we dus niet zomaar alles uit onze sessies kunnen delen. Daarnaast hechten we veel waarde aan onze eigen privacy, waardoor we bewust sommige dingen niet (willen) delen. Het feit dat wij niet alles delen op onze social media kan een vertekend beeld geven naar de buitenwereld, en zorgt soms voor ruis op de lijn. Volgers denken te weten hoe het met ons gaat omdat ze ons online volgen, maar dat is niet altijd juist.

Onlangs maakte ik (Ernst) dit mee met een oude studiegenoot van de jeugdcoachopleiding. Ik ging na een lange periode weer eens met hem lunchen en het was fijn om hem te zien. Tijdens ons gesprek merkte ik dat het we het vooral over hem hadden; ik stelde vragen en hij vertelde voluit over alles wat hij had meegemaakt. Omdat ik van mezelf weet dat ik nogal veel vragen kan stellen in een korte tijd liet ik stiltes vallen, zodat er ruimte voor mijn vriend ontstond om wedervragen te stellen. Helaas kwamen die er nauwelijks en 1,5 uur later nam ik dan ook met een onbevredigd gevoel afscheid. Ik had het idee dat ik alles van hem wist en dat hij geen idee had hoe het met mij ging. En dat terwijl ik zo graag alles met hem wilde delen.

Gelukkig ken ik hem goed genoeg om te weten dat ik dit met hem kan bespreken en omdat het me niet losliet besloot ik hem, later die week, te bellen om dit met hem te delen. Hij luisterde, begreep het en zei “ ik ben een trouwe volger op Social Media van Bo vertelt, lees jullie posts en blogs, kijk jullie video’s en volg jullie wekelijkse update. Dus ik had eigenlijk het idee dat ik het meeste al wist!”.

En daarom vind ik Social Media dus een dingetje, want naast het coach zijn in onze praktijk ben ik ook gewoon Ernst-Jan. Een man met vragen, onzekerheden, behoefte aan persoonlijke gesprekken en een privé leven wat vaak (bewust) niet op Social Media wordt gedeeld. In een wereld die steeds meer draait om het online werken en online zichtbaarheid hoop ik dat ik jullie door dit verhaal bewust kan maken van wat de keerzijde is van dit tijdperk. Ga er niet vanuit dat alles wat je ziet is wat het is. Blijf in gesprek met elkaar en blijf vooral als persoon en dus offline 😉 de interesse houden voor de ander.

 

“Social media should improve your life, not become your life”

Ernst-Jan van Wijk

Ernst-Jan van Wijk

Baasje van Bo en Balou, echtgenoot van Joyce. Leeft vanuit onvoorwaardelijke liefde. Is dol op buitensportactiviteiten en je kunt hem ‘s nachts wakker maken voor M&M’s.

Annemieke

Het begon met een simpele vraag van Ernst-Jan: “Hoe gaat het eigenlijk met jou?”. Mijn reactie daarop was in eerste instantie: “Goed hoor”, waarna ik begon te huilen. Nee, het ging eigenlijk helemaal niet zo goed met me. Maar waardoor kwam dat? Na het gesprek met Ernst volgde ook nog een gesprek met Joyce, waarbij ik gelijk al voelde dat ik hier iets mee moest doen. Ik besloot een kennismakingssessie bij Joyce te doen.  De eerste stap was gezet! Wat zenuwachtig kwam ik aan op locatie, waar Bo gelijk naar me toe rende en ook niet meer van mijn zijde week. Gedurende alle sessies heb ik heel wat steun en troost gekregen van Bo. Dat had ik echt nodig op die momenten. De eerste sessie begon met zenuwen, maar ook weerstand. Gedurende de sessie viel dit allebei gelukkig weg.

Uiteindelijk besloot ik een traject in te gaan. Om goed te kunnen zorgen voor een ander moet je eerst goed zorgen voor jezelf en goed in je vel zitten. En daar was het nu tijd voor. Om nu eens aan mezelf te gaan denken en te werken. Mijn doel was om rust te krijgen in mijn hoofd, niet altijd maar na te denken en te piekeren, weer energie te krijgen en ook heel belangrijk, weer een goede nachtrust krijgen. Als bonus had ik me als doel (eventueel) nog gesteld om te weten wat ik qua werk in de toekomst wil. Waar ligt mijn hart, wat vind ik echt leuk en krijg ik energie van.

In eerste instantie denk je, 5 sessie’s, dat kan toch nooit genoeg zijn? Maar tijdens 1 sessie gebeurt er al zoveel. Je wordt zelf echt hard aan het werk gezet en ongeveer een week later krijg je een huiswerkopdracht, waardoor de sessie min of meer voortgezet wordt en je er mee bezig blijft en het verder ontwikkelt. Je gaat echt een proces in, waarbij je moet luisteren naar je gevoel. Hiermee wordt je heel goed en fijn geholpen door Joyce en Bo. Alles mag er zijn en er wordt geen oordeel geveld en niets is onmogelijk. Dat voelt zo fijn! En stapje bij beetje (en soms een stapje terug) voelde ik me steeds beter. Je mindset wordt anders, je gaat anders tegen dingen aankijken. De dingen die ik geleerd heb zijn onder andere, met zachtheid en liefde ergens naar kijken, ontspannen, tijd voor mezelf nemen, mensen op een andere manier benaderen (dan blijkt dat mensen ook heel anders reageren), loslaten, mijn persoonlijke ruimte bewaren en meer op mijn gevoel vertrouwen.

Het afgelopen half jaar tijdens mijn traject bij Bo Vertelt was soms moeilijk en ook best heftig, maar vooral heel prettig en leerzaam. Ik zit nu veel beter in mijn vel, zit weer boordevol energie, loop niet meer voortdurend te denken en te piekeren en ik slaap weer heerlijk! En ondertussen zijn er zelfs dingen gebeurd waarvan ik dacht dat ze nooit zouden gebeuren. Mijn grote wens om ooit een tweede hond te hebben is in vervulling gegaan en onlangs hebben we een nieuw huis gekocht wat toch heel dicht bij mijn droomhuis in de buurt komt (niet helemaal, maar je moet soms wel reeel blijven; een huis in Maassluis met uitzicht op zee is nou eenmaal niet mogelijk😉). En mijn werk in de toekomst? Doordat ik nu beter in mijn vel zit, blijkt mijn werk eigenlijk best genoegdoening te geven. Maar in de toekomst wil ik wel een cursus gaan volgen voor iets waar mijn hart ligt en dat naast mijn huidige baan gaan doen. In een half jaar tijd kan veel gebeuren en ben ik weer veranderd in het positieve, energieke persoon die ik altijd was. En dat door een simpele beslissing om te besluiten aan mij zelf te gaan werken door een traject aan te gaan bij Bo Vertelt.

Bedankt lieve Joyce en Bo voor de inzichten die jullie mij hebben gegeven en de liefde en steun die ik van jullie heb ontvangen!

Bianca

Coachen met paarden kende ik al, coachen met honden nog niet echt. Tijdens een netwerkbijeenkomst kwam ik Ernst en Joyce tegen en ik was meteen geïnteresseerd in het werk dat zij doen samen met hun twee honden. Ik ben zelf coach / trainer en vind het fijn (en professioneel) om ook mezelf regelmatig onder de loep te nemen. Ik zag dat mijn hond Billy mij en anderen spiegelde, maar hoe ik dat precies moest duiden, dat had ik nog niet helemaal scherp. Dus heb ik de workshop 6 Levensbehoeften bij Bo Vertelt gedaan. Met mijn eigen hond. Wat een feest! Al na een paar minuten liet Billy heel duidelijk zien waar hij uitlogt bij mij (lees: waar ik uitlog bij mezelf) en ook waar hij weer volledig contact maakt (lees: waar ik contact maak). Door de zeer confronterende spiegel die mijn eigen hond mij voorhield, leerde ik mezelf (als mens én als coach) en Billy nog beter kennen. De duiding van Ernst en Joyce tijdens de workshop zijn echt onmisbaar. Zij bieden allebei nét iets anders qua intensiteit, waardoor het plaatje compleet wordt. De vraag die Facebook hier stelt is “wat raad je aan?”… Ik gun iedereen een sessie bij Bo Vertelt. Om jezelf beter te leren kennen. Om je professionaliteit (bv als coach) te vergroten. En (als je het doet met jouw eigen hond) om de band met jouw hond te verstevigen. De workshop 6 Levensbehoeften met Ernst en Joyce is een enorm cadeau! 

Marlies

Toen ik aan dit traject begon dacht ik bij mezelf whow dit gaat best lang duren. Ik had geen idee wat ik ervan moest verwachten. Maar wat is het een mooi pad geweest om te mogen bewandelen samen met jullie. Ik heb van af het eerste moment tot het laatste moment zo veel van Bo mogen leren.

De allereerste kennismakingssessie met Bo kan ik me nog zo goed herinneren. Ik wist niet wat ik moest verwachten van dit hele traject. Ik ben er zo blanco mogelijk in gegaan om alles in me op te kunnen nemen. En tijdens de snuffelsessie gebeurde er al meteen een heleboel. Het gedrag wat ik normaal altijd laat zien, het spreekwoordelijke muurtje wat ik voor me op trok gebeurde dit keer ook. Ik dacht mijn verdriet en onzekerheid te kunnen verbergen maar helaas daar was Bo. Hij prikte door dat muurtje heen en liet zien hoe ik me echt voelde. Tja, toen kon ik het niet meer voor me houden, toen moest ik het wel laten zien! Het ijs was meteen gebroken. Ik heb me direct blootgegeven en Bo volledig aan het werk gezien. Een te mooie ervaring die ik de rest van mijn leven met me zal dragen.

En elke sessie daagde Bo mij uit om mezelf echt te laten zien. Soms was dat nog lastig, maar dan stond hij weer naast me, om me net even dat beetje kracht en energie te geven om bij mezelf te blijven. Ook heeft hij me laten werken om echt duidelijk mijn grenzen aan te geven en wat gaf me dat een goed gevoel. Terwijl ik dit schrijf schieten er zoveel emoties door mijn lichaam heen, echt te bizar voor woorden.

De gesprekken met Joyce gaven me zoveel inzichten in keuzes en ze heeft me naar mezelf laten kijken op een hele andere manier dan ik gewend was. De woorden die ze gebruikt, de dingen die ze me in liet zien geven me kracht, laten me stralen en laten me inzien dat ik mag zijn wie ik ben en niet zo streng moet zijn voor mezelf. En dit alles vanuit mijn eigen energie door gewoon te voelen. Je hebt me het vertrouwen gegeven dat ik alles kon vertellen waar ik mee zat of tegen aan liep.

Om dicht bij mezelf te blijven en bij alles wat ik de afgelopen tijd heb geleerd, mag ik luisteren naar mezelf. Ik mag mijn eigen gevoel volgen en vertrouwen op mezelf. Af en toe even terugkijken op wat Bo me heeft laten inzien (Bo-momentjes). En ook mag ik fouten maken om vervolgens weer even stil te staan en na te denken over wat ik een volgende keer anders kan doen. Ik kan mijn eigen ruimte terug te vinden en vervolgens verder gaan met groeien.

Ik ben mega blij dat ik aan dit traject ben begonnen en vind het wel heel erg jammer dat het alweer voorbij is. Ik had nooit verwacht dat het zo snel zou omvliegen. Ik had ook nooit verwacht dat ik zoveel zou leren en zo zou groeien. Ik merk privé als op mijn werk dat ik stappen heb gezet. Ik vond het een prachtige ervaring.

Marjolein

Terugblik op de workshop Spiegelen met honden, welke ik met mijn eigen hond Mees heb mogen ervaren.

Tijdens de workshop mocht ik met de 6 levensbehoeften aan de slag, ik mocht kijken en voelen wat deze behoeften voor mij en mijn hond betekenden.

Wat ik in eerste instantie vooral deed was kijken naar Mees. Wat zou hij mij laten zien en merk ik dat op? Bij het woord Liefde & Verbinding stonden we even stil en toen ik door wilde lopen bleef Mees stil staan en keek vervolgens naar mij.

En toen ik goed en wel besefte wat er gebeurde ging hij erbij liggen, wat was dat bijzonder! Hij liet me zien dat deze tekst belangrijk voor mij was. Maar hoe wist hij dat dat ook echt zo was? Het is bijna magisch te noemen wat er gebeurde.

Het leek wel alsof Ernst-Jan of Joyce op een knop drukte om mijn hond stil te laten staan. Maar Mees liet me bewust zien dat deze tekst belangrijk was. Op het moment dat hij ging liggen liet hij mij ook zien dat ik er rustig over na mocht denken. Wat betekende liefde en verbinding voor mij? Waarom was het zo belangrijk. Communicatie, lichaamstaal en emoties gingen met mij aan de haal, mijn onbewuste gedrag werd bewust gemaakt.

Er ontstond een prachtige verbinding tussen mij en Mees, pure liefde en verbinding. Het is wat iets wat ik nodig heb om te kunnen leven en te mogen zijn wie ik ben. Het is iets wat ik vroeger heb gemist, hoewel ik zag dat het er wel kon zijn. Maar in het hier en nu zit het in elke vezel van wie ik wil zijn en in wat ik wil geven aan de mensen om mij heen.

Ik benoemde dit openlijk tijdens de workshop en zag dat Mees weer was gaan staan. Hij keek naar me en wandelde verder vanuit met mijn levensdoel liefde en verbinding.

Ik kan niemand uitleggen wat deze workshop “Spiegelen met honden” met je doet. Het enige wat ik kan zeggen is: Ervaar en voel het, laat je meenemen! Een magische ervaring was deze workshop vol liefde en verbinding op een open, speelse, vertrouwde en veilige manier.

Bedankt Ernst-Jan en Joyce voor jullie deskundigheid, bekwaamheid, liefde, professionaliteit en jullie passie. Jullie zijn een dreamteam!

 

 

 

 

 

Carina

Het is nu een aantal weken na mijn afsluitende sessie en nog steeds kijk ik terug op een heel intensief, emotioneel, verhelderende, verrijkende maar bovenal mooi en bijzonder traject welke ik gehad heb.  Mijn “ik” leren kennen en vooral waarderen én accepteren door middel van sommige dingen uit het verleden los te laten en genoegen nemen met minder controle in alledaagse dingen (wanneer je de controle loslaat, gebeuren de mooiste dingen!). Dit zorgt dat ik meer rust in mijzelf heb en vol vertrouwen in mijzelf als persoon wie ik ben en wat ik doe. En zo ga ik de toekomst tegemoet! De toekomst is van mij!! En… mijn “Bo- momentje” vast laten leggen in een kleine tattoo op mijn pols, zodat ik altijd herinnert wordt naar dit moment! Nogmaals lieve Joyce, Ernst, Bo en Balou, het is met geen woorden te beschrijven wat jullie voor mij betekent hebben  met jullie “eigenwijze” manier van coachen. Ik raad het echt iedereen aan! Nogmaals dank!!

Inge

Ik heb zelf mogen ervaren wat spiegelen met je doet. Samen met Joppe was ik te gast bij Joyce en
onderweg naar Maasland spookte er al van alles door mijn hoofd… phoe hee, superspannend, wat gaat er gebeuren, hij gedraagt zich hopelijk toch wel??, straks vindt ze hem stom (of mij 😳), wat doe ik allemaal fout, etc, etc. Ben ik héél goed in (dat dan weer wel 😊).

Bij aankomst stelde Joyce mij direct op mijn gemak, er was geen goed of fout (da’s fijn!) en Joppe was gewoon meteen zichzelf (geen enkele neiging tot sociaal wenselijk gedrag 🤣).Er gebeurden een heleboel -voor mij- wonderlijke dingen. Joppe gaf mij inzichten waar ik nooit over na had gedacht, redenen voor gedrag, ik leerde om dingen van een andere (zijn) kant te bekijken. Hij was nog steeds dezelfde dolle Doodle die uiteráárd in de sloot sprong en bijna een eend verzoop, maar tóch was er wat anders.

Ik weet het, het klinkt vaag, maar dat was het allerminst. Ik kan het niet in woorden uitdrukken want die woorden zouden het gevoel niet kunnen overbrengen en daarmee geen recht doen aan deze ochtend.
En ik werd écht geraakt door de wijsheid van Joppe. We denken vaak dat een hond “maar” een huisdier is dat niet beter weet. Maar Joppe weet zóveel, is zó wijs, en heeft in zijn vroege jeugd, toen ik ernstig ziek was, een taak op zich genomen die hij nog steeds serieus neemt. Ook al hoeft dat natuurlijk al lang niet meer. Maar dat is iets wat ík moet leren, dan pas hij… maar dat moet je dan wel weten, en inzien.

Wat heb ik nodig? En wat heeft hij nodig?
En dat is nou precies wat ik mee heb genomen van vandaag en dat is onbeschrijfelijk waardevol ❤.