Voor mij, en gelukkig voor veel mensen met mij, zijn honden veel meer dan gezelschapsdieren.
Ze zijn familie.
Ze lopen met ons mee door het leven. Door goede tijden en door moeilijke.
En juist wanneer het niet goed met ze gaat, wanneer ze ziek zijn of ouder worden, voelen we hoe diep die band werkelijk is.
In mijn praktijk ontmoet ik regelmatig eigenaren die te maken krijgen met een ingrijpende diagnose bij hun hond. Het is een periode vol emoties. Verdriet, angst, twijfel en soms ook machteloosheid. Je wilt alles doen wat in je vermogen ligt om je hond te helpen. Om pijn te verzachten. Om het juiste te doen.
Vanuit die plek ontvang ik soms aanvragen voor readings bij honden die zich in hun laatste levensfase bevinden. Het gaat dan echt over het stadium waarin duidelijk is dat een hond ernstig ziek is. Soms is er nog een behandeloptie, maar meestal niet meer. De vragen die ik dan krijg zijn vaak heel invoelbaar en menselijk.
“Kun je voelen of hij veel pijn heeft?”
“Kun je ons helpen beslissen of het al tijd is om los te laten?”
Mijn antwoord daarop is altijd eerlijk en duidelijk.
Nee, dat kan ik niet.
Niet omdat ik niet wil. Maar omdat ik diep geloof dat dit niet mijn plek is.
De verantwoordelijkheid voor deze keuze ligt bij jou als baasje. Hoe moeilijk dat ook is. Jij bent degene die je hond het beste kent. Jij voelt de kleine veranderingen. De blik in de ogen. Het moment waarop je hond laat zien: het is genoeg geweest. En ik weet, ook uit eigen ervaring, hoe verscheurend die beslissing kan zijn.
Geen enkel medium zou jou moeten vertellen wat je moet doen in zo’n situatie. Dat voelt voor mij ethisch onjuist. Een medium voorspelt geen toekomst en neemt geen keuzes over. Daarmee zouden we ingrijpen op de vrije wil van mens en dier. Dat is niet waar mijn werk over gaat.
Soms hoor ik ook verhalen over mensen die worden ingeschakeld om een hond te helpen “over te gaan” naar de spirituele wereld. Ook dat voelt voor mij niet kloppend. Het stervensproces, van mens én dier, is iets wat gedragen wordt tussen de ziel en de spirituele wereld. Daar is zorg. Daar is begeleiding. Daar is liefde. Vaak al lang voordat wij beseffen dat het einde nadert.
Hoe minder wij daar met onze wil en angst op ingrijpen, hoe zachter het proces kan verlopen.
Wat ik als medium wél kan doen, is aanwezig zijn. Met liefde. Met rust. Met healing. Voor de hond én voor de mensen eromheen. Niet om iets te forceren, maar om te ondersteunen in wat er al is. Omdat we mogen vertrouwen op de wijsheid en de intelligentie van de spirituele wereld.
Het leven gaat over liefde vinden.
En, misschien nog wel moediger, over liefde durven loslaten.
Alles wat was, meenemen. Verweven. Eren.
Daar mag je hulp bij vragen. Begeleiding. Healing. Iemand die naast je staat.
Maar vertrouw erop dat jij, op het diepste niveau, weet wat juist is voor jouw hond.
En dat liefde nooit verdwijnt.
Ook niet wanneer je moet loslaten.
Wil je meer lezen over mijn werk als medium, dan kun je kijken op www.joycedebaan.nl .
