Rianne

Ontzettend lief, vindingrijk, eigenwijs, eerlijk en wijze jonge man. Als baby en peuter was je een open persoontje, benieuwd naar al het moois dat de wereld en jouw leven je te bieden had. Dat ben je nu nog steeds, maar je bent al vroeg je onbevangenheid verloren. Contact maken met leeftijdsgenoten begon je spannend te vinden, het wispelturige van leeftijdsgenoten vond je moeilijk. Was je wel leuk genoeg? Contact met volwassenen is makkelijker zolang je weet wat zij van jou verwachten. Maar hulp aan hen vragen, zeker in het contact met je leeftijdsgenoten, dát is dan weer een te grote drempel. Je kon niet laten zien aan de mensen in je omgeving (en net wat verder weg) wat wij als ouders wél zien: dat unieke mens, heel goed weten wat je wil, rechtvaardigheid zoekend en met zó veel liefde en trouw om te geven.

Het deed ons verdriet je zo te zien worstelen, we wilden je helpen. Kindercoaching hadden we al met je gedaan een paar jaar terug, dat hielp je zeker op weg, en ons ook. Het was fijn, maar praten, dat wilde je nu niet meer. Met jou streven naar rechtvaardigheid, het buiten-mens wat je bent en de liefde die je voor dieren hebt, kan een dier je intrinsiek coachen door je gedrag te spiegelen in het gedrag wat het dier aan je toont. Daarom zochten we contact met Bo Vertelt om onze hulpvragen voor jou aan Ernst-Jan en Joyce voor te leggen.

Beginnend met een fijn intakegesprek met Ernst-Jan. Waarbij hij ons ook een flinke spiegel voorhield na ons antwoord op de vraag: “wat verwachten jullie van jezelf in je werk en andere activiteiten die je onderneemt?”. Ons antwoord: “een 8 en een 11..”. Ook wij hebben werk te doen voor jou. Een week later ging je met Ernst-Jan en Balou aan het werk. Parcours bouwen, samenwerken met Balou, complimenten bewust leren ontvangen en geven, vragen durven stellen en hulp durven vragen aan onbekende mensen. Naar iedere afspraak keek je uit. Enkele afspraken zijn wij ook mee geweest, ook dat vonden we fijn. Zien hoe hard je werkt aan je doelen. En wij leerden ook goed kijken naar alle kleine overwinningen die jij iedere keer behaalde. Niet gelijk door te stomen naar het behalen van je hoofddoel. Je schrijft nu al je overwinningen op, zodat we kunnen stilstaan bij jouw ontwikkeling. En hoe leuk is dat!

Ernst-Jan zocht ook vaak contact met jouw super betrokken leerkracht en v.v., waardoor je ook op school gesteund werd/ wordt in je ontwikkeling. Wat zijn we daar dankbaar voor.

Een opdracht die je deed met Bo staat mij nog goed bij. Je werd gevraagd om plankjes met uitspraken in volgorde van belangrijkheid voor jezelf neer te leggen. Kijkend naar die plankjes hoopte ik dat je zou kiezen voor ‘Identiteit’, want dat is wat ik je toewens. Dat je je eigen identiteit mag ontplooien, onbevangen en met een open blik naar de wereld om je heen. Zoals je als peuter was, met je eigen interne wijsheid van nu. En ja, je koos voor het plankje ‘Identiteit’ als belangrijkste waarde voor jou in je leven. Gelukkig!

Bij je laatste afspraak met Ernst-Jan en Balou ging je schatgraven en duidelijk leren je grenzen aan te geven. De opdrachten die jij (en enkele keren ook wij) hebt (hebben) gedaan de afgelopen maanden waren telkens een mooie spiegel waarmee je weer verder kon in je ontwikkeling. Voor jou was dit coachtraject met Ernst-Jan veel ontdekken over jezelf en je eigen kwaliteiten en waarden door te doen, en dat was voor jou ieder keer weer een fijne ontmoeting!

Belinda (moeder van Quint, 15 r.)

Hoe kan ik beschrijven wat er gebeurde toen mijn zoon kennismaakte met Ernst en Bo tijdens de snuffelsessie? Het was bijna onwerkelijk.

Terug in de auto stelde ik hem de vraag: heb je behoefte aan nog meer Ernst en Bo? Zijn antwoord was ‘Ja’… het kwam uit de grond van zijn hart.

En zo zijn we gestart met het traject… noem het gerust een avontuur. Met warmte, humor, geduld, gevoel, een lach, een traan, kritische vragen, opdrachten en nog veel meer hebben jullie met mijn zoon samengewerkt.

In het begin wilde hij graag voorbereid zijn; wat gaan we doen, met wie, welke hond, waarom, hoezo? Maar zijn vertrouwen groeide en bij de laatste sessie heeft hij er niet naar gevraagd. Het maakte hem niet meer uit, het was goed.

Jullie en de honden hebben allemaal zo je eigen kwaliteiten en als ze deze samenkomen krijg je een van explosie van kennis, ervaring, liefde voor het vak, voor elkaar, voor de coachee. Dat is niet te beschrijven, dat moet je ervaren!

 

Een moeder van een dochter van 10 jr.

Ik ben eind vorig jaar bij Joyce en Ernst terecht gekomen met een hulpvraag voor mijn dochter. Er waren diverse grote zaken die privé bij ons thuis speelden. Hierdoor zat haar hoofd veel te vol en dit ging mis in combinatie met haar extreme vorm van perfectionisme in alles wat ze doet. Van dit perfectionisme had ze vooral op school veel last. Alleen een tien voor een proefwerk was goed genoeg. Een 9 betekende dat je iets fout had gedaan. Het was zelfs zo erg dat ze een schoolvakantie vaak ziek op de bank begon omdat ze zichzelf weer overwerkt had op school. Want een fout maken kon echt niet!

Wat coachpraktijk Bo Vertelt in een half jaar heeft kunnen bereiken met haar is echt verbazingwekkend. M’n dochter kan nu veel beter omgaan met de druk op school. Een 7 als cijfer is ook goed! Wanneer er nu een vraag voorbij komt in de klas waar ze geen antwoord op weet denkt ze aan Bo en Balou. Dit geeft haar een gevoel van rust in plaats van paniek wat ze vroeger altijd voelde bij dat soort situaties. Ook heeft ze meer zelfvertrouwen gekregen, kan ze nu grenzen stellen en is ze vaker lief voor zichzelf. Een prachtig resultaat! Van de sessies heeft m’n dochter vaak genoten. Meestal vond het namelijk buiten plaats, met je blote voeten in het gras, rennend door het bos of chillend langs de waterkant. En terwijl de onderwerpen aanstippen die zo belangrijk waren om te bespreken.

Het is mooi hoeveel tijd en aandacht Joyce en Ernst in een traject stoppen. En er was vertrouwen, alles mocht er zijn en gezegd worden. Het mooiste is denk ik wel de passie die Joyce en Ernst hebben waardoor er ook eigenlijk niks anders dan een prachtig eindresultaat geboekt kon worden.

Anoniem

Na een eerdere korte kennismaking is mijn dochter gisteren voor het eerst “echt” op pad gegaan met Ernst en Bo. Ze was heel erg zenuwachtig en had er eigenlijk geen zin in. Het is voor een 10-jarige natuurlijk ook best spannend om met een onbekende mee te gaan. Maar na enig vertrouwen en moed bij haar te hebben ingesproken ging ze toch mee met Ernst en Bo voor een strandwandeling. Na ongeveer 3 kwartier kwamen ze aan bij het afgesproken punt. En dat angstige meisje was volledig verdwenen! Vol enthousiasme vertelde ze over Bo en over de vele verhalen die ze met Ernst had uitgewisseld. Ze hadden het echt heel fijn en gezellig gehad en ze kijkt uit naar de volgende ontmoeting. Wat een fijn gevoel voor haar maar ook voor mij. Gerustgesteld dat ik echt wel de goede keuze voor haar heb gemaakt om dit traject in te gaan.

Remco

Ik ging met Bo wandelen en hij liep niet gelijk met mij mee en dat vond ik heel moeilijk. Ik werd hier ook best verdrietig van. Joyce vertelde mij om het eens te proberen met meer ruimte voor mezelf en dat lukte! Die ruimte neem ik nu (na de sessie) ook nog steeds voor mezelf. Dan denk ik aan de oefeningen die ik met Bo heb gedaan en dat helpt mij daarbij. Ik leerde om dingen te benoemen zonder daarbij altijd het beste voor een ander te willen.

‘Nee zeggen tegen een ander is ja zeggen tegen jezelf.’

Item toegevoegd aan winkelwagen.
0 items - 0,00